zaterdag 18 januari 2014

Ewan heeft koorts!

Aarghhh Ewan heeft koorts! Het is zo zielig, ons arme mannetje!

Ewan heeft inmiddels één tandje en daar lijken er nu twee bij te komen. Daarom heeft hij koorts denken wij. Helaas is de informatie op internet en onze babyboeken niet eenduidig over of koorts kan horen bij tandjes krijgen en twijfelen we of we hem een zetpil moeten geven (is een zetpil juist slecht? Is even koorts goed?). Na een dag koorts die verder op loopt tot 39,4 (Ewan lijkt zich verder redelijk te voelen gelukkig) ga ik even sparren met Mieke, haar dochtertje heeft ten slotte al vele tandjes gekregen. Erg fijn dat dit even kan. Hierna besluiten we Ewan voor de nacht toch een zetpil te geven. Dit is een meesterzet want a) hij slaapt goed en b) de koorts zakt! Uiteindelijk blijkt Ewan in één keer 3 nieuwe tandjes te krijgen, geen wonder dat dit zo’n pijn doet en koorts veroorzaakt!

 
Ewan gaat in Barbados voor het eerst de zee in. We hebben hiervoor een mooie grote babyzwemband, gekregen van een vriendin (nog bedankt Sjaan!). Ewan vindt het heerlijk om in de band te dobberen maar anderzijds ook wel eng en hij houdt zich goed vast aan de band. Dit komt met name door de golfslag, hij is dit nog niet gewend. In ieder geval voor herhaling vatbaar!

 
Foto: Ewan in de grote gele zwemband


Barbados - "psycho analyse" oversteek

Op de Canarische eilanden hadden we een moment van twijfel, zouden de eilanden van de Caribische zee de grote oversteken (heen en terug) waard zijn? Nu we zijn aangekomen is het antwoord volmondig JA! De temperatuur van de lucht en het water zijn heerlijk, de hele dag waait er een briesje of een hardere wind, het water is zó helder en prachtig azuur blauw. Boven alles misschien wel is dat de bewoners van Barbados heel erg vriendelijk zijn. Op straat lijken veel mensen elkaar te kennen, er is altijd tijd voor een praatje. Ook wij worden regelmatig aangesproken, dat is veelal te danken aan Ewan. Mensen zijn geïnteresseerd en zeker de vele taxichauffeurs zijn niet opdringerig. Het geeft een heel warm en rustig gevoel waar van we denken; dat missen we soms in Nederland. Nederlanders kunnen gehaast en opgefokt zijn. Ook wij dragen daar thuis ons steentje aan bij.

Het goede en ontspannen gevoel dat we nu hebben leidt dan ook tot de vraag: hoe kunnen we zo heerlijk ontspannen blijven ook als we terug zijn in Nederland? Is dat eigenlijk wel mogelijk in de cultuur waarin we wonen en werken? Eenmaal terug zullen we in ieder geval een serieuze (en ontspannen J) poging wagen.

Toeristisch Barbados
Charlisle bay, de ankerbaai waar wij liggen bij Bridgetown, is erg toeristisch. Er worden jetski’s verhuurd en de mensen die daar op rond racen doen dat bijzonder graag tussen de geankerde boten door, tot ergernis van ons soms (met name als Ewan ligt te slapen). Op de stranden zijn een aantal gezellige strandtenten waar de toeristen rondhangen. ’s Avonds is er regelmatig karaoke met heel veel valse noten haha. Een aantal grote charter catamarans varen af en aan naar de mooie snorkelstekken. Dit benutten we door met onze dingy (bijboot) naar deze catamarans toe te varen en ter plekke zelf te gaan snorkelen. Hierdoor vinden we schildpadden (zo bijzonder!) en twee wrakken waar we tussen de scholen gekleurde visjes zwemmen. Fantastisch!

Bridgetown zelf is een drukke stad vol vrolijk gekleurde huizen in combinatie met oude Engelse bouwwerken. Alles is laagbouw. Er zijn meerdere Burger Kings en KFC’s. De buitenwijken zijn sfeervoller vinden wij: veel kleine gekleurde huizen, spelende kinderen op straat en kerstversiering die er nog hangt. Met een lokale bus verkennen we het eiland. Barbados is super groen in vergelijking met de droge Canarische eilanden en bevalt ons stukken beter. Onderweg zien we veel dorpjes met smalle straten. De bus racet er door heen en rijdt gemakkelijk langs hoge rotswanden met maar twee centimeter tussen ons raam en de rotswand….dat is even slikken en snel een beetje naar het gangpad opschuiven!

 

Foto: Buitenwijk Bridgetown.

 

Foto: Drukke winkelstraat in Bridgetown.


Oude bekenden
In de ankerbaai ligt een Duitse boot (Fantasea) waar we naast hebben gelegen in San Sebastian op La Gomera (Canarische eilanden). Het is gezellig om Michael en Heike te zien en het wordt meteen gezellig borrelen. Zij blijven ook nog ruim een week hier liggen dus we kletsen nog regelmatig. Na een weekje komen er nog twee ‘oude bekende’ boten de ankerbaai binnen zeilen. Eerst arriveren Ben en Elly met hun White Spirit en een dagje later loopt de Cassandra binnen met Marijn, Mieke en Mara (3 jaar). Het weerzien is erg fijn, ook om verhalen over de overtocht uit te wisselen. Beide stellen zijn twee dagen na ons uit La Gomera vertrokken en hebben net zo’n uitputtende reis als ons gehad.  Bij aankomst van de Cassandra gaat de champagne open en natuurlijk ook de lokale rum, we hebben het allemaal gehaald! Het is meteen super gezellig. De dagen erna borrelen we samen, gaan we naar het strand en eten we samen een hapje. Na ruim twee weken op El Hierro zonder mensen met wie we echt een klik hadden, voelt dit als een verademing! Ook doordat we leuke nieuwe contacten op doen met boten die we op Grenada ook weer gaan zien. We genieten volop van alle gezelligheid J.
 
 
Foto: Met de bus door Barbados.
 
 
Foto: Uitzicht over oostkust Barbados.
 
 
Foto: Indrukwekkende rotsformaties bij Batsheba.
 
 
“Psycho analyse”
Achteraf is het best interessant: iedereen die we gesproken hebben heeft een zware oversteek gehad en allen hadden dit niet verwacht op basis van wat gelezen in de pilots of gehoord van ervaringsdeskundigen. Als ik echter nu de pilots of andere boeken erop na sla, staat er wel degelijk dat de oversteek geen pretje hoeft te zijn en dat deze kans zelfs aanzienlijk is! Blijkbaar interpreteren wij allemaal teksten of wat wij horen naar datgene dat we al denken of graag willen…… ook speelt mee dat we willen gaan ‘ongeacht wat’.

maandag 6 januari 2014

Rolling little baby

Omdat de boot erg rolt en door de onverwachtse ‘beukgolven’, ligt Ewan altijd tussen twee kussens. En dat is ook echt nodig! Zonder zou hij met driedubbel salto van de ene kant naar de andere kant van de bank rollen. Ewan vindt het allemaal best en hij doet er zelfs zijn voordeel mee. Hij kan nu namelijk rollen als de beste! Zowel op zijn rug als terug naar zijn buik. Hij probeert het een paar keer en vaak is er wel een golf die hem helpt (nu voor anker op Barbados kan hij wel zelf op zijn rug rollen, maar terug naar zijn buik lukt niet).

Wat lastiger voor ons is, is Ewan naar bed brengen. Soms ligt hij heerlijk in je armen te doezelen of te slapen en dan wil je hem in die toestand ook in bed leggen. Op een bewegend schip is dat erg lastig. We proberen het als volgt: degene die Ewan heeft seint de ander zo stil mogelijk in…tijd voor actie. Zodra degene met Ewan staat, pakt de ander hem/haar vast om zijn/haar middel. In tandem strompelen we dan zo goed en rustig als mogelijk naar zijn bedje om hem er zo stil mogelijk in te leggen. En o wee als dit proces verstoord wordt door een ´beukgolf´ en wij ons evenwichtig verliezen waardoor Ewan met een schok toch net wakker wordt…..grrrr, zucht, oh neeee. Uiteindelijk worden we er best behendig in met z´n tweeën. Het is jammer dat we geen hand over hebben om een filmpje te maken want het heeft er heel komisch uitgezien.
 


 Foto: Ewans bereik wordt groter….

Tijdens de oversteek lukt het ons om de klok 3 uur terug te zetten. Eén uur meer is nodig voor Barbados-tijd. Dat uurtje moeten we maar aan land inhalen vinden we. Met het terug zetten van de klok wachten we tot Ewan weer eens rond half acht wakker wordt. Als we dan de klok één uur terug zetten, wordt hij de eerste dagen erna meestal rond 6.00 uur wakker wat dan langzaam weer richting 7.30 uur gaat. Aangezien we niet zo heel goed slapen vinden we 3 uur terug al een hele prestatie.

Eten aan boord tijdens oversteek

Tijdens de oversteek zorgen we goed voor ons zelf, dat is ook echt nodig. We hebben voor 4 dagen klaargemaakt eten meegenomen, zowel voor onszelf als voor Ewan. Aan boord koken we meestal in één keer voor 2 dagen eten. We eten een warme maaltijd aan het begin van de middag zodat we niet ’s avonds hoeven te koken en af te wassen. Op deze manier kan de eerste wacht rond 19.00 a 20.00 uur in gaan.

El Hierro was helaas een slecht eiland qua bevoorrading. Dat hadden we ter plekke al gemerkt. Veel verse producten bleken niet lang houdbaar. Door deze ervaring hebben we groenten en fruit nog zorgvuldiger uitgezocht. Uiteindelijk kwamen we redelijk goed uit. We hadden zelfs nog een pompoen, wat aardappels en een paar appels over bij aankomst op Barbados. Wel bleken de sperziebonen, genoeg voor drie dagen eten, al na twee dagen zeilen harig. Maar ook zes pakken houdbare melk en zelfs crackers van El Hierro bleken de einddatum niet te halen en hebben we onderweg weg moeten gooien. De verse groenten en fruit bewaren we in 2 kratten onder de tafel in de kajuit. De kratten staan op antislip. Wanneer er ruimte in de koelkast vrij komt, verplaatsen we wat eten van onder de tafel naar de koelkast. In onze ervaring bleef het groenten en fruit onder de tafel in het donker en in geventileerde kratten langer goed dan wanneer bewaard in fruitnetten.